در آستانه گشودن این صفحات و قدم نهادن به جهان شعری مرید البرغوثی، با دریایی از حافظه، زخم، و زیبایی روبه‌رو می‌شویم که از اعماق خاک رانده‌شده فلسطین تا فراسوی مرزهای زمان و مکان گسترده است. البرغوثی  شاعرِ تبعید و پایداری نه تنها روایتگر درد یک ملت است، بلکه آینه‌دار شکست‌ها، امیدها، و پرسش‌های اساسی انسان معاصر در جهانی پرآشوب است. این دیوان، که گزیده‌ای است از برجسته‌ترین اشعار او در دهه‌های هشتاد و نود میلادی، تنها مجموعه‌ای از کلمات نیست؛ بلکه سفرنامه‌ای است وجودی از انسانِ آواره، جستجوگر، و مقاوم که در میانه ویرانه‌های تاریخ و هویت، به جستجوی معنا و بازآفرینی خویش برخاسته است.

مقدمه/9

یک مرد /12

رضوی/14

رشک/16